DreamWorks'ün Forgotten Island Filminde Filipinler'in Tarihi Bambu Orgu Öne Çıkıyor

DreamWorks'ün vizyondaki yeni animasyon filmi Forgotten Island, görsel dünyasının yanı sıra müzik tarafında da dikkat çekici bir tercihle gündeme geliyor. Puss in Boots: The Last Wish'in yönetmenleri Joel Crawford ve Januel Mercado'nun imza attığı yapımda, besteci Nathan Matthew David, filmin duygusal omurgasını Filipinler'deki Las Piñas kasabasının 1824 yapımı tarihi bambu orgu üzerine kurdu. Yönetmen ikilisi ve besteci, bu tercihin arkasındaki hikayeyi ve filmin kültürel köklerini uzun uzun anlattı.

Film Ne Anlatıyor?

Forgotten Island, 1990'ların Manila'sında büyüyen iki yakın arkadaş Jo (H.E.R.) ile Raissa'yı (Liza Soberano) konu alıyor. Raissa, Caltech'te okumak için ayrılmadan önceki son gecelerinde, ikili bir anda kendilerini ailelerinin çocukluklarında anlattığı efsanevi Nakalimutan adasında, kısaca Nakali'de buluyor. Filipin folklorunda Aswang olarak bilinen şekil değiştiren, genellikle korkutucu yaratıklarla özdeşleştirilen varlıkların yaşadığı bu adada hiçbir hatıraları olmadan uyanan ikili, eve dönüş yolunu bulmaya çalışıyor.

Yolculukları boyunca kurt köpeği Raww'ı (Dave Franco), bebek iblis Bungi Tiyanak'ı (Manny Jacinto) ve Prens Mermahn'ı (Kevin McCann) yanlarına katan Jo ve Raissa, korkulan Manananggal'ı (Lea Salonga) atlatmak zorunda kalıyor. Ancak yolculuğun bedeli ağır: Batiba (Jenny Slate) adlı bir iblis, eve dönüşlerinin karşılığında ikilinin tüm arkadaşlık hatıralarını istiyor. Universal Pictures'ın dağıttığı filmde, Filipinler merkezli Snipple Animation Studios da animasyon üretimine katkı sağladı.

Yönetmenlerin Kişisel Hikayesi

Crawford ve Mercado, filmin merkezine klasik bir "dünyanın sonu" tehdidi yerine çok daha kişisel bir kaybı, hafızanın ve kimliğin yitirilmesini koymayı bilinçli olarak tercih ettiklerini anlatıyor. Mercado'nun Filipinler kökenli olması ve Crawford'ın bir Filipinli kadınla evli olması, projeyi ikisi için de son derece kişisel bir meseleye dönüştürmüş. Yönetmen ikili, araştırma gezileri sırasında Filipin toplumunun herkesi aile gibi kucaklayan dayanışma anlayışını tanımlayan "Kapwa" kavramıyla tanıştıklarını ve bunun filmin dostluk temasını doğrudan şekillendirdiğini belirtiyor.

Bu kişisel bağ, yapımın sadece görsel bir macera değil, aynı zamanda bir kültürel aktarım çabası olarak okunmasını sağlıyor. Günümüzde sosyal medyanın her anı kalıcı hale getirdiği bir dönemde, filmin hatıraların geçiciliğine ve kıymetine dair vurgusu, yönetmenlerin kendi kayıpları ve anılarıyla da doğrudan bağlantılı.

Bambu Orgun Hikayesi

Las Piñas'taki St. Joseph Parish Kilisesi'nde bulunan bambu org, 1031 borusunun 902'si bambudan yapılmış, dünyada eşi benzeri olmayan bir enstrüman. Kasabanın taş kilisesini de inşa eden Peder Diego Cera tarafından altı yıllık bir çalışmanın ardından 1824'te tamamlanan org, 2003 yılında Filipinler'in Ulusal Kültür Hazinesi ilan edildi. Besteci Nathan Matthew David, enstrümanı Manila'ya yaptığı bir araştırma gezisinde yerinde gördüğünde, bunun filmin hafıza ve nostaljiyle örülü karakteri Batiba için neredeyse kaçınılmaz bir seçim olduğuna karar verdiğini söylüyor.

David'e göre org, filmin en yüklü duygusal anlarında hem samimi hem de epik bir ses sunuyor. Kilisenin bambudan yapılma tavanı da orgun sesini başka hiçbir mekânda tekrarlanamayacak özgün bir biçimde taşıyor; bu da besteciye göre enstrümanın büyüsünün bir parçası.

Skorun Kültürel Katmanları

David, bambu orgun yanı sıra yerli Tboli kabilesiyle de zaman geçirerek onların ilahilerini ve kulintang gibi geleneksel enstrümanlarını skora dahil etti. Aynı zamanda filmin 1990'lar atmosferine uygun şekilde 8-bit ve MIDI video oyunu seslerini, dönemin elektronik müzik dokusunu da müziğe işledi. Besteciye göre bambu org, bu yerli enstrümanlarla modern orkestra arasında zamansal ve duygusal bir köprü işlevi görüyor; kırılgan ama aynı zamanda ihtişamlı bir ses sunarak Jo ve Raissa'nın birbirinden kopuş ve yeniden bağ kurma yolculuğunu müzikal olarak da somutlaştırıyor.

BINI İşbirliği Nasıl Doğdu?

Filmin müzik tarafındaki bir diğer önemli ortaklık, Filipinli kız grubu BINI ile gerçekleşti. Grup, David ile birlikte filmin "A Parallel World" adlı şarkısını yazdı. Yönetmenler, BINI'nin şarkıya kattığı içten dostluk enerjisinin yanı sıra, sözlerin bir kısmını Avustronezya dil ailesinden Tagalogca söylemelerinin de projeye özgün bir katman eklediğini belirtiyor. Bu tercih, ekibi şarkının tamamen İngilizce olacağı ilk plandan vazgeçirip İngilizce ile Tagalogcayı harmanlamaya yöneltti.

David'in BINI ile bu çalışması, grubun büyük Coachella performansından önceki döneme denk gelmiş. Grubun şarkıda söylediği melodi, filmde Jo ile Raissa'nın temasının da çekirdeğini oluşturdu; bu da skorun farklı parçalarının birbirine ne kadar organik biçimde bağlandığını gösteriyor.

Fragmanı İzleyin

Filmin Aldığı Karşılama

Forgotten Island, 2026 Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali'nde gösterildiği yaz döneminde beş dakikalık ayakta alkışla karşılandı. Film ayrıca geçtiğimiz ay, kendine özen uygulaması Finch ile ortaklığa giderek filmin baş karakterlerini konu alan sürükleyici bir hikaye deneyimi sundu. Bunun yanı sıra yönetmen Joel Crawford, bir gösterimin öncesinde Savannah College of Art and Design'ın AnimationFest etkinliğinde Variety'nin Animasyonda Yaratıcı Etki Ödülü'ne layık görüldü.

Filmin arkasındaki kişisel hikaye, kültürel özgünlüğe yapılan bu güçlü vurguyla birleşince, DreamWorks'ün son yıllarda belirli bir coğrafyaya ve kültüre kök salan hikayelere verdiği önemi bir kez daha gözler önüne seriyor. Puss in Boots: The Last Wish ile tanınırlığını artıran Crawford ve Mercado ikilisi için Forgotten Island, hem teknik hem de duygusal anlamda kariyerlerinin en kişisel projelerinden biri olarak öne çıkıyor.